| تبليغات | X |
|
دوشی پور نگاهی بر نشریات
اسماعیلی در افغانستان و جهان
نشرات در میان اسماعیلیان افغاننستان از همان نقطه آغازین که توسط پیشقراولان این مردم چون سید احمد برخوردار و محمد ابراهیم آرزو پیریزی گردید ، همیشه خاصیت پرخاش ، مقابله و مقاومت را داشت که متاسفانه هنوز این شیوه در نشریات کنونی اسماعیلی باقی است . گرچه نشر مقالات ، مباحث ، تحلیل ها و اشعار در نیم دهه از طرف جناب حق نظر و همکارانش در وبلاگ (اسماعیلیان افغانستان) تلاشی شایسته یی در رشد نشریات اسماعیلی و استفاده از شیوه های جدید نوشتاری می باشد ، ولی این سایت هم گاهی به مناقشات بی ثمر کشانیده می شود. در یک سال اخیر سایت های جدید مربوط به افراد اسماعیلی بوجود آمده است که از نقطه نظر کمیت چشمگیر است ، ولی اکثر آنها از کیفیت لازم برخوردار نیستند. از سایت های در یک سال اخیر به نشرات آغاز کرده اند عبارت اند از: ( رندگی نو ، نیکپیان، جوانان ، امروز، دوشی،نجیب متین ، مصطفی ، مرتضی ثنا و غیره) در اینجا بگونه نمونه سایت (امروز) را که چند ماه قبل پا به عرصه نشرات گذاشت، بررسی می کنیم. اول یادآور می شوم که کار آقای سربیدگی قابل تحسین است. هرکسیکه دست به چنین یک اقدام بزرگ می زند و جسارت می کند که نشریه یی را به راه اندازد، در حقیقت شخصی است که دردی ، گفتنی هایی و آرمانی دارد که در خور ستایش است. ولی در فعالیت این سایت نکات قابل اصلاح هم دیده می شود: 1. مناقشه بی امان فعالیت اساسی این سایت را تشکلیل داده است. در شرایط کنونی جامعه جهانی اسماعیلیه و روشنفکران پراگنده آن در سراسر جهان به چیز های بیشتر و وسیع تر از این ضروت دارند. رفع این تشنگی فقط در سایت اسماعلیان افغانستان تا انادزه یی جایش را دارد. 2. خامی در پالیسی نشراتی (امروز) مشهود است. زیرا نشرات (امروز) بخاطر نجات از گرگ به پلنگان درنده پناه می برد و خود را مبلغ فعالیت های خیالی بیگانه می سازد که در حقیقت از زیر چکک به زیر ناوه پناه می برد. من اطمنان کامل دارم که (امروز) سایت مستفل است که ناشر آن روشنفکر با درد و دارایی آرمان ، ولی خامی پالیسی نشراتی وی را به کسانی که امروز را مرور کند، وابسته وانمود می کند. 3. (امروز) باید قبل از نشر ،مطالب را دقیقا مطالعه و جوانب منفی و مثبت آنرا با نکته سنجی تشخیص نماید. یک کلمه ولو اگر به هدف و آرزوی پاک نوشته و نشر شود، می تواند به حیثیت شخص یا مردم لطمه بزند. نشرات (امروز) نسبت بی تجربه گی و شیوه ناسنجیده کار نشراتی به همبستگی جوانان صدمه می زند و به عکس العمل روبرو می شود. او باید با کسانیکه در این راه تجربه دارند همگام می بود. بیان حقایق کار خوب است ، ولی همه حقایق همه وقت گفته نمی شود. در جمع رسانه ها جدید (زندگی نو) از پرکارترین وبلاگی است که کیفیت کاری اش هم رو بهبودی دارد. سایت (دوشی) که در بعضی موارد با امروز شباهت های دارد ، ولی نشر مضامین تحقیقی نویسنده های اسماعیلی با دیدگاه های مختلف دوشی را از (امروز) متمایز می سازد. تعداد از جوانان نیکپی و فرزندان داکتر ثنا نیکپی به جمع آوری مقالات وی در وبلاگ ها گردیده اند که کار قابل ستایش است. این وبلاگ ها مقالات قبلا نشر شده را جمع آوری و نشر می کنند. دسته دوم نشرات مربوط به افراد اسماعیلی سایت های اند که از 1 تا 3 سال عمر دارند که در این قطار می توان از وبلاگ شخصی یعقوب یسنا، (معرفت) که از مونتریال کانادا نشر میشود، زبان مادری سایت نورمحمد نظری، و از دو سایت شخصی داکتر نیکپی بنام های مشعل آزادی و مشعل دموکراسی نام برد. باید یادآور شد که مقالات داکتر نیکپی مربوط به اسماعیلیه نیست ، هدف از ذکر آنها در این جا اینست که این کار توسط فرد اسماعیلی انجام شده است. مهمترین نقص این سایت ها در آنست که در یک محدوده زمانی هفته وار ، ماهوار و ربعوار نشر نمی شوند، فقط با نوشتن مقاله جدید نویسنده تجدید میکردند. کته گوری سوم نشریاتی اند که در سطح اکادمیک نشرات دارند. مانند (اندیشه نو) که در تورنتوی کانادا نشر می شود. گرچه هرگز نمی توان اندیشه نو را اسماعیلی خواند ، زیرا این ماهنامه در سطح جامعه افغان فعالیت می کند ، ولی موسسان و بعضی از دست اندرکاران آن افراد اسماعیلی هستند. قابل ذکر میدانم که نشریات اسماعیلی به همکاری و حمایت یکدیگر ضرورت دارند. هرگاه نشرات نو ایجاد شده با همکاری اشخاص مجرب کارن کند ، این کار به نفع هردو خواهد بود. پراگندگی کنونی در نشریات اسماعیلی تناقضات کاری بوجود خواهد آورد که می تواند تا تناقضات اصولی رشد نماید و نشراتی که هدف مشترک دارند، در مقابله با یکدیگر شان قرار بگیرند. در اکثر نشریات اسماعیلی افراد غیر مسلکی کار می کنند که مصروف مشق و تمرین نویسندگی هستند و کار آنها زبادتر شوقی است ، تا علمی و مسلکی. چنین سایت ها به همکاری افراد مجرب ضرورت دارد که این همکاری ها صورت بگیرد . در غیر آن سطح نشریات اسماعیلی پایین نگهداشته می شود و موجب دلسردی خواننده ها میگردد. رجوع همه نویسنده های جوان به سیاست ها، و نشر مضامین به سطح نازل ، نشریات را به تورم جدی روبرو کرده است که تعداد مقالات سیاسی زیاد بوده ولی خالی از کیفیت هستند. کاپی نویسی یکی از امراض خطرناک نویسندگی و پژوهش است که در نشریات اسماعیلی دیده می شود. زیرا نویسنده های بی تجربه بخاطر کسب شهرت نویسندگی دست به این اقدام نادرست می زنند و هیچگاه این عیب به رخ شان کشیده نمی شود. زیرا نویسنده های با تجربه تا حال کوشیده اند که نوآموزان را تشویق کنند و از عیب های آنها چشم بپوشند. با ازدیاد نشریات و نشرات حالا وقت آن رسیده است که نقد نیز در نشرات اسماعیلی جای داده شود. و این هم لینک های نشریات اسماعیلی: 1. زندگی نوhttp://zindaginow.persianblog.ir/ 2. نیکپیانhttp://www.nikpaian.persianblog.ir/ 3. جوانانhttp://jawandji.aryanablog.com/ 4. امروزhttp://www.imroz.org/ 5. دوشیhttp://doshichi.blogfa.com/ 6. نجیب متینhttp://najibmatin.blogfa.com/ 7. مصطفیhttp://mustafa7.blogfa.com/ 8. مرتضی ثناhttp://murtazasana.blogfa.com/ 9. یعقوب یسناhttp://875297.blogfa.com/ 10. معرفت http://www.marifat.persianblog.ir/ 11. زبان مادریhttp://www.zabanimadari.persianblog.ir/ 12. مشعل آزادیhttp://qodratwaqaanoon.persianblog.ir/ 13. اسماعلیان افغانستانhttp://afghanismailis.blogfa.com/ 15. مشعل دموکراسی 16. هزاره های اسماعیلی http://andisha-e-nau.com/pdf/Noor/Publication-11.pdf17. نور 18. ارمغان آزادی http://andisha-e-nau.com/pdf/Armaghan-e-Azadi/Armaghan_e_Azadi8.pdf 19. اندیشه نوhttp://andisha-e-nau.com/ از جمله 19 نشریه ذکر شده تنها اندیشه نو ، نور و معرقت بطور نوشتاری در مطبوعات و بقیه بقسم الکترونیک نشر می شوند.***
+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 4:22 توسط l
|
مقالات
۱
تاریخچه جماعت خانه های اسماعیلی در افغانستان
جماعت خانه نخستین : جماعت خانه نخستین در سال 1345 خورشیدی(1976) در تایمنی شهر کابل ایجاد گردید که در تآسیس و اعمار آن تعدادی از شخصیت های اسماعیلی که با خاندان نادری مخالفت داشتند سهم گرفتند. این افراد جماعت خانه را با مصارف شخصی شان فعال ساختند. لست نامکمل کسانیکه در این کار مذهبی نقش فعال داشتند ، به روایت سالمندان اسماعیلی از افراد ذیل می توان نام برد. 1- صاحبداد فرزند امامداد 2- صفر علی فرزند امامداد 3- محمد عوض فرزند امامداد 4- ملا رمضان فرزند غلام شاه 5- ملا رمضان 6- کلانتر جان علی 7- میر حسن 8- حاجی محسن 9- حاجی نصر الله 10- اسماعیل عاشوری 11- ابراهیم عاشوری 12- محرم علی احمدی عاشوری( و دیگر کسانیکه اسمای شان فعلا در دست نیست) مؤسسین جماعت خانه نخستین ، به سید منصور بنابر تعلقیت وی به قوم سادات وظیفه سپردند که جماعت خانه را بنامش ثبت و راجستر نماید. با آنهم اعمار جماعتخانه چندین سال به تعویق اداخته شد که علت آن هراس سید منصور از خاندان کیانی بود. تا اینکه افراد فوق الذکر سید منصور را مجبور ساختند که به اعمار جماعتخانه اقدام عملی نماید و به همت این افراد اولین جماعت خانه در افغانستان بنام جماعتخانه نخستین اعمار و به فعالیت آغاز نمود. جماعت خانه عمومی : بعد از اعمار جماعتخانه نخستین ، خاندان کیانی مجبور شدند ، جماعت خانه کوچک را در در سال 1349 خورشیدی در تایمنی کابل اعمار نماید. قبل از اعما جماعتخانه امور مذهبی در دربار خاندان کیانی انجام می شد و آنها به اعمار جماعت خانه ها در خارج از دربار و حرم سرای دلچسپی نداشتند. آنها جماعت را به در بار شان می پذیرفتند و بجای عبادتگاه و رجوع به امام و ارشادات مذهبی به تعمیم کیش شخصیت خاندان نادری کار میکردند. در اوایل سال های 60 خورشیدی جماعت خانه بزرگ بنام (جماعتخانه جدید اعمار گردید که موجودیت دو جماعت خانه مخالف خاندان کیانی را مجبور ساخت که به اعمار جماعتخانه بزرگ بنام (جماعت خانه عمومی اسماعیلیه افغانستان ) اقدام نماید. ملای این جماعت خانه شیخ غلام علی بود. جماعت خانه جدید: جماعت خانه جدید در1355 خورشیدی (1976) اعمار گردید که نخستین ملای های آن ملا خالقداد و ملا رمضان بودند. جماعت خانه جدید را گروه ناراضی از سید منصور اعمار نمودند. زمانیکه موضع گیری های سید منصور به صفت «خلیفه» خاندان نادری با نادری ها نزدیک می شد و تعلقیت خونی وی به صفت سادات او را به طرف خاندان کیانی متمایل می ساخت. مؤسسین جماعت خانه از سید منصور تقاضا نمودند که اسناد جماعت خانه را بنام اساسگذاران وی دوباره راجستر نماید. سید منصور از این کار خود داری کرد . به همین دلیل بود که گروهی بنام عاشوری از سید منصور جدا و جماعت جانه جدید را اعمار کردند. جماعتخانه ها و تجزیه جماعت افغان : موجودیت و اعمار جماعت خانه که به اثر اختلاف بنا یافته بود ، جماعت افغان را به گروه مختلف نادری (سید نادرخان) منصوری (سیدمنصور) و عاشوری (رمضان عاشوری) و گروه آخند سیاه سنگ تجزیه نمود. گروه آخند سیاه سنگ به اعمار جماعت خانه مستقل مؤفق نشدند و اعضای آن نظر به موقعیت محل زیست از هر سه جماعت خانه استفاده می کردند. تجزیه جماعت افغان بر اساس عوامل و علت های معلوم صورت گرفته است. اولین اقدام جدایی طلبی از جانب جماعت ناراض از خاندان نادری آغاز گردید که موجب اعمار جماعتخانه نخستین شد. ولی بعد از اعمار جماعت خانه و تجزیه جماعت به دو گرو علل تجزیه مرفوع نشد و سید منصور موجبات نارضاییتی جماعت تجزیه شده را فراهم آورد. رمضان عاشوری و همراهانش با سید منصور به مخالفت برخاستند و گروه سومی جماعت را که بعدا بنام عاشوری ها مشهور شدند ، تشکیل نمودند که بعد از تجزیه دومی موضع گیری های سید منصور با خاندان نادری نزدیک شد. گروه بندی جماعت افغان تا اکنون ادامه دارد که با ایجاد ادارات امامتی دستخوش تشدد بیشتر شده است. زیرا این گروه بندی ها مورد بهره برداری دیگران قرار گرفته عمیق تر می شود. به کسانیکه بالای جماعت افغان کار می کنند ، تجزیه های گذشته کافی نبوده و کار به آنجا رسیده است که روشنفکران متحد و یک پارچه که در ساحات نادری زندگی دارند و سال ها است که با این خاندان مخالفت دارند ، نیز به گروهک های طرفدار و مخالف با این و آن تقسیم می شوند .
"تشعب دیگر میان جماعت افغان : سید منصور ، رهبر گروه منصوری به وعدة که به جماعت داده بود که پس از تقرر تمام همت خود را در امر رفاه و ترقی اقتصادی و اجتماعی جماعت بکار اندازد، صادق و وفادار نماند. همچنان گزارش گردیده که وی از قدرت و اختیارات خود سؤ استفاده کرده و مال وجوهات را حیف و میل میکرد. بزرگان جماعت به وی خاطر نشان ساختند که باید مال امام به کتاب ثبت مال وجوهات درج شده به بانک به قسم امانت گذاشته شود و سپس مبلغ جمع شده به بیت المال امام انتقال یابد. لاکن موصوف به پیشنهاد آنان اهمئیت نداده و آنها را نادیده گرفت. این امر موجب اختلافات هردو گروه گردیده و در حدود دو صد خانواده دیگر رمضان عاشوری را مورد حمایت قرار داده و از گروه سید منصور جدا شدند . آنها در سال 1976م جماعت خانه جداگانه را در ساحه تایمنی کابل بنام جماعت خانه جدید اعمار کردند. به این معنی که در سال 1976م جماعت افغان به سه گروه نادری (سیدنادر خان) ، منصوری (سیدمنصور) و عاشوری (رمضان عاشوری و دیگران) تقسیم شدند. " "اسماعیلیان هزاره جات: ... در قدیمترین اسناد نام هزارجات بربرستان آمده که باشندگان آن به هزاره ها مشهور بودند. آنان غالبأ در کوهپایه های مرکزی افغانستان یکی از سردترین ساحات زمستان آن شش ماه تداوم دارد و کوه های سر به فلک کشیده اش از اکتوبر تا می مملو از برف است ، مسکن دارند. علیالرغم آن برخی ساحه های سرسبز نیز دارد که مرتعه و چراگاه خوبی را تشکیل میدهد.نقشة افغانستان ساحه یی را که به درستی هزاره جات نامیده می شود ، در بر ندارد و توضیح دقیق و مرز بندی شده یا تعیین شده حدود آن در جغرافیای کنونی افغانستان مشکل به نظر میرسد . اما هزاره جات در مجموع سه ولایت مرکزی افغانستان«بامیان ، ارزگان و غور و قسمت های از هرات ، فراه ، قندهار، پروان، بغلان ، غزنی، بلخ و بادغیس را در بر میگیرد. هزاره ها اکثرأ مسلملن و پیرو مذهب شیعه هستند و در مرکز افغانستان بسر می برند و از سوی سنی های سختگیر محاط گردیده اند. هزاره ها فارسی را با لهجه مخصوص خود شان که مشهور به هزاره گی است ، صحبت می کنند. .... به نسبت محل جیوپولتیکی آنان در داخل افغانستان ، ایشان توانستند عملأ تا سال 1890م به صورت خود مختار زندگی کنند. بعد از آن بیرحمانه و جبر و انقیاد گرفته شدند. هرگونه بحث و گفتگو در باره جمعیت هزاره ها با ذرابلم عمده روبرو است. جمعیت افغانستان تا حال درست معلوم نگردیده و آمار صحیح و دقیق نفوس شماری انجام نیافته است نفوس هزاره ها بین 4- 5 ملیون تخمین زده می شود. اما خود هزاره ها نفوس شانرا 6- ملیون می شمارند.عملگرد ، آداب و رسوم: این نکته باید مد نظر قرار داد شود که ناصر خسرو عدة کثیری را در آسیای میانه و افغانستان را در جرکة مذهب اسماعیلیه کشاند. موصوف علم تاویل و تفاوت بین طاهر و باطن را به افراد جدیدالمذهب تعلیم داد . او حقانیت جانشینی حضرت علی را پس از پیامبر اکرم ، محبت و ولأ اهل و بیت و شناخت عصر را به آنان شعار قرار داد. از آثارش چنین بر می آید که وی هیچگاه کدام آداب یا مراسم مشخص را عرضه و وضع نکرد.از آنجا که در افغانستان در طی سال های متمادی نه کدام عبادتگاه وجود داشت و نه هم کدام مرکز مزهبی ، لذا مسئله آداب و رسوم که در سایر نقاط جهان اعمال می شد در افغانستان عرض وجود نکرد. اشخاص متنفذ محلی که خلیفه یا پیر نامیده می شدند و غالبأ منصب پدر به پسر به ارث میرسید ، حیثیت پیران مذهبی آنان را داشتند. اسماعیلیان ده فیصد درآمد شان را بعنوان ده یک جمع آوری و به وکلای امام تسلیم میکردند. گفته شده که برخی از این خلیفه ها و پیر ها از مال ده یک سؤ استفاده نموده و در زمینه وضع اقتصادی مردم شان توجه نئاشتند. ولی اکثر اسماعیلیان افانستان به آن عادت کرده و هرگز صئای اعتراض بلند نمی کردند. زیرا رهایی از سلطه و نفوذ خلیفه گان آسان به نظر نمی رسید. خلیفه و پیران افراد ثروتمند و پر نفوذی بودند و برای قرن ها بالای اسماعیلیان فقیر فرمانروایی کردند. این رهبران دانش ابتدایی هم در باره اسلام و اسماعیلیه نداشتند ، لکن ادای نجات دهنده مردم را در می آورندند . ضمنإ تا حدی به حل پرابلم های محلی از طریق جرگه ها حصه میگرفتند.اسماعیلیان که گرد و نواحی مسلمانان سنی زیست و زندگی داشتند با آنان پنج وقت نماز روزانه را بجا آورده اند و روزه ما رمضان را رعایت میکردند ، در موقع عید و سایر مراسم و ایام دینی نیز با آنان مشارکت داشتند. از طرف دیگر اسماعیلیان که در محیط شیعیان میزیستند به مساجد آنان حضور میرساندند. اسماعیلیان خواه با سنی ها ویا شهعیان در ادای نماز مشارکت کرده و یا هدف ایجاد اجتماعات خود شان را میداشتند. اثر تاویل ناصر خسرو در عمل آنان دیده می شد. ناصر خسرو تاویل عدیده را از شعایر اسلامی تهیه دیده بود که به ظاهر شریعیت معنی و مفهوم باطنی ارائه میداشت. کتاب وجه دین موصوف حاوی 51 گفتار شامل تاویل آیات قرآنی است که به آذان ، وضو، نماز پنجگانه ، قیام یا استاده شدن به نماز ، زکات ، حج خانه کعبه و برخی گناهان کبیره تاویل و معنی باطنی ارئه داشته که بطور فشرده مورد بحث قرار میگیرد. "
"اسماعیلیان بدخشان: ... نام بدخشان اولأ در نوشته های چینایی در قرن هفتم پیش از هپتالیها پدیدار گردید. اعراب و ترکان یکی پی دیگر بدخشان را تحت تسلط آوردند . در قرن 15 م تیموری ها بر آن استیلا یافت . در سال 1584م ازبک ها بدخشان را تصرف کرد که سلطه میر های ازبک تا سال 1882م ، آنگاه که مراد بیگ قندوزی آنرا بیرون راند، قایم بود. در سال 1857م بدخشان خراج پرداز کابل شد و در سال 1881م خود مختاری آن بپایان رسید. موافقتنامه مورخ 1895م بریتانیا_ روسیه دریای پنج را بخشی از مرز افغان – روس تعیین کرد و بدخشان افغانستان را از بدخشان روسیه و پامیر جدا ساخت. اکنون بدخشان افغانسان یک ولایت شما غرب افغانستان شمرده می شود و ساحه 18300میل مربع را احتوا می می کند و مرکز آن شهر فیض آباد است. زمستان آن سخت و شدید بوده و موجودیت کوه های پر برف رفت و آمد را در اوایل دسمبر ناممکن می سازد و دریا ها عمومأ یخبندان است. بزودی پس از انقلاب 1917م روسیه ، منطقه پامیر جز از گورنو- بدخشان «منطقه خودمختار» گردیده و اکنون بخش از تاجکستان امروزی بخ حساب می آید . خلاصه ، منطثه بدخشان بدو قسمت تقسیم گردید ، یکی در اختیار تاجکستان قرار گرفت و دیگری در افغانستان موقعیت دارد. اولین دیدار مولانا حاضر امام از تاجکستان در 22می 1995م همراه با امام علی رحمانوف رئیس جمهور تاجکستان از خروغ «خاروق» مرکز ایالت گورنو برخشان صورت گرفت. برخ اعظم مرئم تاجکستان تاجک ها اند . نظریات مختلف در مورد مبدأ تاجک ارائه شده است . گفته شده که واژه تاجک از قبیله عربی که تائی « Taiy » نامیده می شد مشتق شده صورت اولیه آن تازیک یا تیزیک بوده که عرب های آسیای میانه برای سهولت چنین تلفظ می کردند. این واژه برای فارسی زبانان عرب بکار برده می شد . بر حیب باور تاجکان اصلاأ ایرانی های هستند با مخل.طی از خون ترک و مغول.اسماعیلیان بدخشان افغانستان را بدون احصائیه رسمی در حدود دو صد هزار تن تخمین زده اند و قبلأ آنان مال وجوهات شان را به مکی های کیان می سپردند . بعدأ آنها در هر قریه یعنی برای هر بیست خانواده یک ، مکی را انخاب کردند. "
۳ نظری بر متن و محتوای مقاله « اسماعیلیان افغانستان، بررسی مختصر گذشته و حال» طوریکه از متن، محتویات ، منابع و مأخذ، این مقاله معلوم است ، مقاله هذا کار فردی نه ، بل بوسیله گروهی از افراد ، به فرمایش گروه یا ارگانی تهیه گردیده و سعی گردیده است که اصالت و نقش عده یی را بر دیگران برجسته تر نشان بدهد. این ادعا به هیچ صورت دفاع از کسانیکه مرتکب اشتباهات گردیده نبوده ، بلکه موضوع عمقیتر از این مسئله است. چنانچه تهیه کننده های این نوشته در پهلوی افشای اشتباهات و جنایات افشأ شده که بدون شک حقیقت دارد ، تلاش ورزیده که صرف ضعفأ را برملا بسازد ، ولی به عوامل آن ها آگاهانه دقیق نشده اند و قربانیان این اشتباهات را نادیده گرفته و در عوض نقش ها و تاثیرات خارجی را وسیعتر نشان داده داده اند . مثال تجزیه جماعت افغان به سه گروه مورد بررسی قرار گرفته همه زشتی ها و زیبایی ها ، معیار و قضاوت ها از روی کردار و سخنان سرکرده های آنها مبدأ گرفته است . اگر گروه های نادری ، منصوری و عاشوری را از نقطه نطر کمیت مورد ارزیابی قرار بدهیم جماعت ساحه نادری 99 در صد و دو گروه دیگر 1 در صد جماعت افغان را تشکیل میدهند. قرار تخمین عاشوری ها کوچکترین 0،09 جماعت را می سازد که نقش قاطع در امور جماعت نداشتند و نمی توانستند داشته باشند. نماینده های خارجی به جای تحلیل منطقی کوشیده اند که پیشنهاد اقلیت کوچک را بالای دیگران تحمیل نمایند. این تلاش ها در تصامیم و فیصله های لاخانی و وزیر امیرعلی به آسانی دیده می شود. تهیه کندده های این نوشته باید در پهلوی ناسازگاری ، نافرمانی و افشای جنایات سرکرده ها ، مبارزات بی امان گروه مخالف در مناطق نادری را انگشت نشان ساخته و به تناقضات و تضاد های آن عمیق تر میگردیدند. برعکس به بزرگ سازی گروه کوچک عاشوری پرداخته و تنها آنها را پاک و منزه جلوه داده و از فعالیت ها و قربانی های صدها مخالف خاندان نادر در مراحل محتلف تاریخ چشمپوشی صورت گرفته است و حتی در مواقع هوشیارانه سعی شده که برچسپ های را به آنها آماده سازند. اگر مسئله اسماعیلیه افغانستان را از دیگاه وسیعتر مورد بررسی قرار بدهیم ، تنها قربانیان مناطق نادری که از استبداد این خاندان به قتل رسیده و تکفیر شده اند ، مساوی به نفوس عاشوری ها می باشد. ولی هیچ کسی در میان این جماعت نتوانسته است که این حقایق را بیان نموده و بگوش مردم برسانند. نقص بسیار آشکارای این نوشته آن است که تاریخ پر ماجرای اسماعیلیه افغانستان و داعیة آنرا به دهکده های کوچک مانند قول خویش ، سیاه سنگ و عراق خلاصه ساخته چند ملا یا آخند عاشوری را منبع الهام مذهبی و نجات از گمراهی معرفی نموده است که بیغرضی این مضمون را زیر سوال می برد. به عقیده من داعیة بزرگ اسماعیلی در افغانستان هزار ها بار وسیعتر ، پیچیده تر و آموزنده تر از درد دل و شکایات گروه عاشوری ، نافرمانی های نادری های و نیرنگ های کامریا منصور است . تاریخ نمی تواند تنها عملکرد مکی ها و سرکرده ها باشد . مذهب هم رابطه و یا قطع رابطه مکی و امام نیست و رابطه توده های جماعت با امام بزرگترین منبع و عقاید مذهبی را می سازد باید سعی می شد که روابط جماعت را از طریق احساسات ، نگرانی ها ، سروده ها و نیایش ها با مذهب و امام شان بیان میشد. در این نوشته 99 در صد جماعت افغان در مناطق نادری زیر سایه اشتباهات مکی های شان مخفی گردیده و بر مخالفین خانواده نادری برچسپ و تکفیر های ساخته و پرداخته شده است. این برچسپ ها ، مهر و لاک های اند که خاندان نادری بر مخالفان حواله میکرد و دیده می شود که انحصارگران ادارات امامت نیز به این زخم ها نمکپاشی می کنند. همچنان در این مضمون راپور گونه پرداخت و عدم پرداخت مال ده یک و وجهات به این یا آن مکی و جنگ نادری ها ، منصوری ها و عاشوری ها در تقسیم آن مهمترین معیار اسماعیلی بودن را تعیین می نماید و در رابطه مردم با امام شان ، فرهنگ اسماعیلیان افغان منجمله خوانش قصاید سروده ها و از جنبه های معنوی تاریخ اسماعیلیه چشمپوشی آشکارا و آگاهانه صورت گرفته است . فقط به مال و پول چشم دوخته شده است نه به معنویات و ارزش های تاریخی و فرهنگی . از استفاده اسناد در این مقال استنباط میگردد که تهیه کننده یا تهیه کننده ها به اسناد تاریخی و محرم امامت دسترسی داشته اند. مواد فیصله های هیأت افغانی در پشاور و بنگله دیش ، یاددشت های وزیر امیرعلی و حتی سخنان امام حاضر و مسایل دیگر از آرشیف اخذ گردیده اند. جالب اینکه از اسناد امامتی که درین نوشته استفاده زیاد شده ، در لست منابع وجود ندارد ، ولی لست طویلی از آثار اسماعیلی که در این جا از آنها استفاده به عمل نیامده است ، حتی کتب چاپ قرون پیشین را شامل اند. موضوع دیگریکه از اعتبار این نوشته می کاهد ، تاکید بیشتر بر تحولات بعد از مهاجرت جماعت افغان بوده و تحولات قبل از مهاجرت جماعت افغان به طفره گرفته شده است. این مطلب میرساند که تهیه کننده های این نوشته مؤظف بوده اند ، تا راپوری را در مورد جماعت افغان تهیه نمایند. آنها تاریخچه دعوت اسماعیلی را به شکل مقدمه تهیه کرده اند و هدف اصلی راپوری بوده است که به مقامی تقدیم شده است . نتیجه گیری مقاله بر صحت این ادعا که این مقاله راپور است ، مهر تائید میگذارد. زیرا نتیجه گیری هدف اساسی و جهت یابی آنرا مشخص می سازد. که گزارش به کدام نوشته و به مقامی داده شده است. در این جا بر علاوه پیشبینی ها و امید واری ها و خوشبینی ها کوشش هایی به خرچ داده شده است که تأثیرات مثبت و الهام بخش و فعالیت های جماعت خوجه را بالای افغان ها نشان بدهد . بگونه مثال در نتیجه گیری آمده است: « مع الوصف هیچ چیزی در یک حالت برای همیش ثابت نمی ماند. شرایط و حالات دستخوش تحول و تغییرات است. تغییرات پس از مهاجرت نه فقط به آنان الهام بخش شور و حرارت نوین بوده، بلکه افق فکرآنانرا نیز توسعه بخشیده است. بزودی جماعت افغان پس از مهاجرت نفس راحت کشیده اطاعت و فرمانبرداری مطلق نظام سلاله یی را که القأ و تکرار میکرد ، در حال از هم پاشیدن است. جماعت افغان به این درک و فهم دست یازیده اند که امام عصر مرجعه و ولی الامر مطلق است. این معرفتی است که در اثر تماس با جماعت غیر افغان در ذهن و فکر آنان پدیدار شده است. » گویا قبل از آن اسماعیلیان افغان امام شان را نمی شناختند و همه آنها به سیستم سلاله یی معتقد بودند. چشمپوشی از افتخارات و قربانی های مخالفین و مبارزان نطام مذهبی سلاله یی نادیده گرفتن افتخارات جماعت افغان در مجموع است . در حالیکه تاریخ حقیقی اسماعیلیان افغانستان چهره درخشان صدها مبارز مخالف سلاله یی در میان جماعت ساحه نادری و آنهم قبل از مهاجرت اخیر معرفی میدارد . همچنان گروه های منصوری و عاشوری نیز تا آخر به سیستم خاندانی زیست داشته اند که در این مقاله نیز از آن انکار نشده است . بی جا نیست ، حدس زده شود که تعیینات کار مندان افغانی در ارگان های امامتی در جولای 2002م با این راپور های و گزارش ها در رابطه باشد که اکثریت قاطع کارمندان از قول خویش و جماعت ترکمان و تقربیا همه آنها از گروه عاشوری برگزیده شدند. دیده می شود که گرداننده ها سال های متمادی افغانستان را زیر نظر داشته و با تهیه چنین گزارشات، ایجاد حلقات معین مکانیزم و شیوه های کار شان را قبلا معین نموده اند. آنها به استفاده از تداوم خصومت خاندان نادری با ارگان های امامتی ذهنیت ها را مغشوش و پالیسی کادری پلان انکشاف اقتصادی امامت را در افغنستان مورد سبوتاژ قرار میدهند و سهمگیری فعال کادر افغان را زیر سایه مخالفت های خاندان نادری مخفی میسازند ، تا با پیش کشیدن گروه اقلیت فکتور های ملی را ناچیز جلوه بدهند. زیرا اجرای پلان های انحصاری گروه معین خوجه ها به تسخیر ذهنیت ها و تبلیغات مطلوب نیاز دارد ، تا کانسپت اجرای اهداف دورمدت را با خود داشته باشند. گرچه این کانسپت بسیار ضعیف و شکننده است ، ولی طراحان آن معتقد اند که می توانند به استفاده از محرومیت ها در افغانستان مرعی الاجرأ باشد . به باور من این پالیسی در افغانستان جنبه های انتطباقی ندارد ، زیرا این پلان فوق العاده متناقض است که لحظه یی چند می خواهم اندر باب تناقض آن مکث ناییم . بزرگترین تناقض در اجرای این پالیسی این است که گرداننده ها کادر ملی افغان را نادیده گرفته و در صدد کادر جدیدی هستند که وجود ندارد. آنها با اجرای این کار مقاومت ملی را در مقابل شان تحریک نموده و موضوع را باز هم متناقض تر می سازند. زیرا اجرای پلان های انکشافی امامت در افغانستان به کادر مستعد نیاز دارد و ایجاد کادر جدید به رشد نسل آینده معطل میگردد. از طرف دیگر چه تضمینی وجود دارد که کادر جدید در آینده طبق دلخواه انحصارگران بوجود می آید ، آنها روان و فلسفه شرقی ها را نمیدانند و تنها از محرومیت و بیچاره گی درماندگی ها استفاده نموده و به فرهنگ مردمی که قرن ها به تقیه زیست نموده اند ، آشنایی ندارند. با تأسف گرداننده های انحصارگر بجای مرهم نمودن زخم های کهن ، زخم های تازه می زنند و بجای اجرای صادقانه اهداف انسانی که از بالا طرح میگردد به نیرنگ های تبیضی دست میزنند. نقیصة دیگر آن اینست که انحصارگران سعی می کنند که با دور نگهداشتن روشنفکران واهل خیبره از امور ارگان های امامتی و همزمان به آن با تدوام مسئله سید منصور نادری و با تکتیک های به خصوص صفوف مخالفین دستگاه امامتی را تقویت نمایند. آنها می خواهند با دست یازیدن به این بازی ها موجبات دلسردی امام حاضر را از افغانستان فراهم نمایند . سید منصور نادری آنقدر نیرومند نیست که این گروه به وی ارزش و نقش میدهند و آنرا آله یی برای اهداف شان در افغانستان و بد نامی جماعت افغان استفاده می نمایند. در آخرین نتیجه گیری باید گفت که این پالیسی افغانستان و پروگرام های انکشافی امام حاضر را از یکدیگر شان دور ساخته و به تدریج افغانستان و اسماعیلیان افغان را از امکانات و شرایط موجود محروم خواهد ساخت . به عقیده من شیوه های کار دستگاه امامتی در افغانستان به تجدید نظر ضرورت دارد. شیوه های که بتواند فاکتور های ملی را تشویق نموده ، فعال سازد و از بکاربرد اقداماتیکه تشنج و تشدد و اختناق را بار می آورند جلوگیری شود و به جای اقدامات نادرست ، کار های مذهبی و عقیدتی، فرهنگی و اقتصادی به استفاده از فاکتور های ملی رویدست گرفته شود
۴
از کتاب «خصوصیات تاریخی و فرهنگی اسماعیلیان افغانستان» 2002
مشکلات پلان انکشاف اقتصادی و فرهنگی والاحضرت آغا خان در افغانستان و ارتقای نقش افغان ها در اجرای آن
امام اسماعيليان جهان والا حضرت کریم آغا خان ضمن چند ملاقات و مصاحبه شان به ساحه وسیع سیاست جهانی و انکشاف اوضاع در جهان تماس گرفته و راه های معقول آنرا طرح و در جستجوی اجرای آن برآمده است. جناب شان در ملاقات که بتاریخ ٣٠ جنوری ٢٠٠٢ م با صدراعظم کانادا انجام دادند ، تصمیم گرفته شد که فعالیت های مؤسسات بشر دوستانه آغا خان و کانادا از افریقا و آسیای جنوبی به آسیای مرکزی تمرکز داده شود. بدون شک در تمرکز فعالیت های خیریه و انکشافی حضرت آغا خان و کانادا ، افغانستان در محراق توجه قرار دارد. والاحضرت آغا خان پلان انکشافی شانرا در کشور های در حال رشد از طریق روشنگری ، آموزش ، معرفت و تفکر نو و ایجاد دانشگاه ها آغاز نموده و مصمم است که زمینه های ظهور روشنفکران و منورین را در کشور های نظیر افغانستان ایجاد نماید. علل اساسی بنیاد گرایی ، افراطی گری ، اکسترمیزم و تروریزم بر پایه اسلام در کشور های عربی و آسیایی ، منجمله افغاتستان ، درک نادرست و انحرافی از زندگی و عقاید مذهبی و همچنان محرومیت و ظلمت گرایی است که این مشکلات در زمینه نه تنها راه حل درستش را تا اکنون نیافته اند، بل بر آن تداوم داده شده و مورد بهره برداری منفعت جویان قرار می گیرند. طرح آغا خان حل چنین مسایل پیچیده جهانی را که با استفاده از عقاید مذهبی ، محرومیت ، ظلمت و تداوم جنگ ، بی ثباتی و ترور دامنگیر مسلمانان جهان گردیده اند ، در بر می گیرد که اجرای این پلان بزرگ ، انساني ِ اقتصادی ، فرهنگی نیروی وسیع بشری ضرورت دارد و نمی تواند بدون پلان دورمدت و آمادگی قبلی انجام یابد. نیات نیک حضرت آغا خان انسانی و جهانشمول بوده نجات کلی بشر را از ظلمت ، بی عدالتی ، جنگ ، تقابل ، خصومت ، تبعیض و نابودی پیشنهاد می نماید. اجرای چنین پلان بزرگ ، به مکانیرم جامع ضرورت دارد. ایجاد نسل جدید متفکر که بنیادگرایی و افراطی گری را مستثنی بسازداولتر از همه به ایجاد کادر و قشر متفکر محلی نیازمند است، تا روند پیچیده روشنفکری را در تطابق با ویژه گی های ، اتنیکی و تاریخی انجام داده از تصادمات و برخورد های جدید جلوگیری شود. این بدان معنی است که اقدام فرهنگی با واکنش های عدم تفاهم و تأثیرات جانبی مواجه نگردند. افغانستان در مرکز توجه پلان انکشافی جناب آغا خان و کشور های غربی قرار دارد. در حال حاضر مشکلات و موانع جدی در اجرای پلان های انکشافی والاحضرت آغا خان در افغانستان موجود است که عمده ترین منشأی این مشکلات را دور نگهداشتن افغان ها از اجرای پلان ها در بر میگیرد. هرگاه این مشکلات همچنان ادامه یابد ، اجرای پلان های انکشافی آغا خان و کشور های که از طریق این مؤسسات در افغانستان فعالیت خواهند کرد ، به موانع روبرو خواهند شد. بررسی این موضوع مساله اساسی این نوشته را تشکیل میدهد که هدف توضیح و بیان واقعیت ها ، شناسایی موانع و سهمگیری در ایجاد زمینه های بهتر به علاقه مندان بازسازی افغانستان می باشد.چه مسأله افغانستان آنطوریکه ظاهرا به نظر می رسد ، نیست ، مشکل اینست که قضایا در افغانستان همواره وارونه نشان داده شده ، روی اکثر حقایق و واقعیت ها سایه افگنده می شود . بر اساس این نیازمندی خصوصیات جامعه افغانی را در راستای پلان انکشافی آغا خان بدست بررسی گرفته مشکلات و موانع آنرا برجسته ساخته و دورنمای همچون پلان هایی را که زمینه های انتقال سرمایه ، تخنیک و آیده های جدید را داخل کشور ما می سازد روشنتر و عملی تر بسازیم. مشکلات و تمایلات داخلی: عبارت از مظاهریکه محصول خصوصیات داخلی و ملی افغانی هستند و در امتداد سال های متمادی اسماعیلیان افغان به آنها مواجه بوده اند. گرچه خصوصیات ملی افغان ها مسایل پیچیده تاریخی و جامعه شناسی است که توضیح آن در این جا لزوم ندارد ، رویهمرفتنه شمه یی از این مسایل را در رابطه به اسماعیلیان افغان بررسی می کنیم: 1. مذهب به مردم افغانستان بطور عام و به اسماعیلیان افغانستان به گونه اخص آله تهدید بوده و هرگز به آئین و شیوه زندگی آنها مبدل نگردیده است. این موضوع را با مثال های غیر قابل انکار از زندگی اسماعیلیان در افغانستان و مهاجرین افغان در کانادا بدست بررسی می گیریم. غرض نشریح این پرابلم به وجایب و رسالت های مذهب (بدون اینکه کدام مذهب خاص مورد بحث باشد) رجوع و اجرای این رسالت را در افغانستان مطالعه می کنیم. مذهب بصورت کل در جوار اخلاق و حقوق و گاهی در تداخل با اخلاق و سایر تنظیم کننده ها ، مناسبات انسان ها را تنظیم نموده و خیر صلاح ، نجات و رهایی را برای مردم پیشکش می نماید. اصل رزین که در افغانستان هیجگاهی قابل درک نبوده اینست که مذهب بخاطر انسان است ، نه انسان بخاطر مذهب. عدم رعایت این اصل موحب آن گردیده که انسان ها بخاطر پدیده های غیر مذهبی و به استفاده از مذهب قربانی شوند، حقوق آنها پامال شده و هرکسی بنام مذهب موجب قتل و غارت دیگران گردد و جنایتکاران ، جنایات شان را زیر بیرق مذهب عملی سازند. اسماعیلیان افغانستان نیز قربانی (انسان بخاطر مذهب) بوده اند. اینکه مذهب به اسماعیلیان افغان چه چیز را داده است؟ سوالی است که جواب آن به بررسی جداگانه صرورت دارد. ولی قاطعانه می توان گفت که اسماعیلیان افغانستان همیشه قربانی (مذهب) بوده و جز اهانت ، استبداد ، قتل و تجاوز چیزی دیگری را نصیب نشده اند. هیچ شکی موجود نیست که اسلام دین آیین و روش زندگیست. زیرا برعلاوه تنطیم مناسبات و اقدامات و مراسم دینی ، مناسبات حقوقی، معیشتی و حتی تفکر و اندیشه های مسلمانان را تنظیم می نماید و شیوه های زندگی و روابط انسانی را در چوکات معین اخلاق و اصول تمدنی پیشبینی و بیان میدارد. ولی اسماعیلیان افغان بنابر معاذیر معلوم از مزایای مثبت مذهبی بی بهره بوده اند که علت اساسی آن استبداد مذهبی و عقب ماندگی های فرهنگی جامعه افغانی می باشد. فشار استبداد مذهبی بالای اسماعیلیان افغانستان به گونه های دهشت و وحشت آن اعمال گردیده است که توضیح کلی و تاریخی آن در این نوشته گنجایش ندارد و از جانب دیگر عفب ماندگی فرهنگی جامعه موجب گردیده است که هیچ نوع آثاری از استبداد مذهبی باقی نماند. زیرا مناطق اسماعیلیه نسین بنابر موقعیت صعب المرور از نظر مورخین بدور مانده بود . انواع تعصب و تبعیض نیز مانع میشد که جنایات تا حدی مخفی بماند. بزرگترین منبع این تاریخ نوشته ناشده افراد مسن و کهن سال جامعه اسماعیلی هستند که متاشفانه با وفات آنها جنایاتی که بر اسماعیلیان روا داسته شده بدون بیان خواهند ماند. در اینجا دو مثال استبداد را که اسماعیلیان صفحات شمال افغانستان بخصوص اسماعیلیان بغلان متحمل گردیده اند، قابل ذکر میدانم. در زمان سلطنت محمد نادر شاه ، محمد گل مهمند رئیس تنظیمیه شمال که عالی ترین اشکال استبداد و آدمکشی و تجاوز به مال و ناموس مردم را ثبت نموده است، در سال های 20 هجری شمسی در شمال افغانستان مصروف جنایات ملی بود. همچنان بعد ها شخصی سعد الله به این وظیفه مقرر شد ، تا اسماعیلیان را مسلمان (سنی) بسازد. سعد الله صلاحیت نامحدود مجازات ، شکنچه و حتی قتل انسان های بیگناه را داشت که می توانست به اتهام اسماعیلیه بودن هر کسی را به قین و فانه بگیرد. فلکلور اسماعیلیان شمال افغانستان مشحون از بیداد گری های محمد گل مهمند و سعدالله است . شکنجه اسماعیلیان فرستاده های محمد نادر و برادران وی گاهی به اعتراض و بغاوت مردم روبرو میگردید که بعدا فرهنگ منحط حاکمیت استبداد سالیان متمادی اسماعیلیان را بنام بغاوتگر ، غالی و غیره معرفی نمودند که جامعه عقب مانده افغان به درک آن قادر نبوده تحت تاثیر تبلیغات زهرآگین دولت با اسماعیلیان رفتار میکردند. ناتمام
+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 4:1 توسط l
|
پیام ها و نامه ها
۱ mirkhush :فرستنده 21 Dec 2005 :تاريخ فرستادن haqnazar@hotmail.com :گيرنده با سلام ودرود بر شما برادر عزيز وگرامي!
۲ (گوشت از ناخن جدا نيست) سلام و عرض ادب دارم خدمت همهء هموطنان عزيز و خواننده گان محترم سايت (اسماعيليان افغانستان) و همچنين برادر عزيز و بزرگوار جناب هادي عزيز از خداوند عالم براي شما عمر طولاني استدعا دارم و هميشه از گزند زمان در امان باشيد. ميخواهم خدمت شما يک مطلب را به عرض برسانم اينکه بنده نهايت سعي خودم را ميکنم که در اين بحث به جاي کلمه(شمايان) (مايان) را استفاده نمايم چنانچه در ضرب المثل عاميانه گفته شده که گوشت از استخوان جدا نيست و در مورد اين جمله که فرموديد (همه حرفهاي که در مورد مذهب ما گفتيد) فکر ميکنم که بهتر است گفته ميشد که (همه چيز هاي که در مورد مذهب اسماعيليه گفته ايد ) خوب به هر صورت مذهب اسماعيليه همانند يک درياي بي کران ميباشد که مطعلق به يک گروه يا نژاد نميباشد همه انسان ها که به آن اعتقاد داشته باشند ميتواند از ان استفاده نمايند.اين درست است که من از والدين که پيرو مذهب اسماعيليه نبودند به دنيا امدم ، اما زمانکه من به باورها،اعتقادات اين مذهب همانند يک اسماعيلي معتقد هستم در اين صورت نميتوانم که خودرا از شما جدا بدانم بالفرض من اسماعيليه نيستم باز هم درد شما درد من است محروميت شما محروميت من ميباشدمهم اين است که در اصل به کجا ميرسيم و از کجا سر چشمه گرفته و در طول زمان و در مسير راه با افزايش جمعيت و جايگزين افکار جديد و تجديد نظر در ذهنيت ها ، جهت ها و سمت ها از هم جدا شده وباز هم که به افغانستان ميرسيم اولا همه ما افغانستاني هستيم دوما هزاره هستيم سوما شيعه هستيم .همان محروميت و مظلوميت را که پيروان اسماعيليه در افغانستان کشيدند و دارند پيروان مکتب جعفري نيزبا همان معضله نه تنها در بين خود بلکه با ديگران نيز دست به گريبان بودند و هستند.اينجا است که باز هم دو فرقه از همديگر جدا بودند و هستند از اوضاع و احوال يکديگر بي خبر و آنهائيکه نفاق انداختند و رفتند نهايت سود خود شانرا بردند و ماها هنوز هم دست به گريبان همديگريم و علت اش هم عدم درک و شناخت راه يکديگر ميباشد. ياد آن روزگرامي که قفس را بشکافيم سر بيرون آريم ازين عزلت و مستانه بخوانيم در جواب سوال برادر بزرگوارم هادي عرض کنم که: يکي از علت هاي عمده کشيده گي و از هم پاشيده گي جماعت اسماعيلي در افغانستان خود همين جماعت ميباشد البته جبر زمان نيز تاثيرات و اثرات مخرب خودرا روي وحدت و همدلي جماعت اسماعيليه افغانستان گذاشته است. وقتيکه جماعت اسماعيليه هاي افغانستان ميگويم منظورم همان اسماعيلي هاي اصيل افغانستاني ميباشدکه در گذشته نتوانستند که به صورت هماهنگ و تحت رهبري واحد که دلسوز ملت باشد گرد هم بيايند و رهبري منظم هم وجود نداشت که بتواند دست روي سر ملت مظلوم و درمند بکشد پس اينها کيها بودند؟ طبعا من شما که سر نوشت را اينطور رقم زديم تا بعضي افراد با استفاده از ضعف،اختلاف ما بهره مند شدند.وقتي من از وحدت و يکپارچگي اسماعيليان افغانستان صحبت ميکنم اين بدين معنا نيست که که هر کس ،هرکي از هرجا و هر کجا فقط کافي است که پيرو مذهب اسماعيليه باشد بيايد زمام امور را بدست بگيرد و حاکميت مطلق خودرا بالاي مردم مشروعيت ببخشد.اين را من هم ميدانم شماهم ميدانيد و همه ميدانند که اختلاف بين ا لقومي در ميان تمام اقوام مختلف افغانستان وجود دارد اما زمانيکه خطرات بيرون از حلقات شان آنها را تهديد ميکند يک صدا و هماهنگ به دفاع از خود بر ميخيزند.چنانچه در طول چند دهه اخير به علت عدم اتحاد و وحدت ملت افغانستان شاهد چه ويراني ها آواره گيها و مصيبت ها بوديم و تاوان برداراعمال ظالمانه آنها بوديم پس چرا ؟از يک طرف دخالت بيگانه گان از جانب ديگر مقصر خود ما بوديم هميشه دستان غرض آلود و پليد دشمنان ملت افغانستان با استفاده از اختلافات دروني دراز بوده چنانچه حالا هم است اين ما هستيم که زمينه دست اندازي را براي ديگران آماده ميسازيم ، ازينکه بحث ما در مورد جماعت اسماعيليه است طفره نميرويم شايد ، ممکن و يا حتما اين اختلاف نظر ها طرز فکر کردن ها در بين قشر روشنفکر، تحصيلکرده ، نظريه پردازان و قلم به دستان اسماعيليه وجود دارد و فکر نميکنم که روشنفکران و آگاهان اسماعيليه افغانستان فقط در چند شخصيت ارجمند که با اين سايت در ارتباط هستند خلاصه شود هستند افراد و اشخاصيکه مخالف نظريه ها و مطالب اين سايت ميباشند.پس نميشود همه حرف را که شما ميزنيدو يا برداشت داريد بدون چون وچرا همه گي بر آن مهر تائيد بزند. خوب سوال بر ميگردد به خود برادر بزرگوارم آقاي هادي که چرا با وجود شخصيت هاي تحصيلکرده و آگاه اسماعيليه در افغانستان باز ادعا داريد که بيگانگان از بيرون مرز کشور ميايند و اداره مذهبي و کنترول موسسات کمک رساني امام را در دست ميگيرند و در جاي به دعوت ميپردازند ؟؟ چرا همين شخصيت ها نميتوانند در داخل کشور خود کنترول ادارات و موسسات خدماتي و مذهبي امام را به دست بگيرندو يا نتوانستند بيرون از مرزهاي افغانستان در کشور هاي ديگرکه موسسات انکشافي امام در حال اجراي خدمت و کمک رساني به مردم است ايفاي وظيفه نمايند؟؟ طبعا جواب همين خواهد بود که قوم سالار ها( عاشوريها،سياسنگي ها،.....) تمام امورات اداري را در قبضه خود دارند و بقيه را از کمک هاي مالي و اداري امام محروم ساختند.در حاليکه در نزد امام همه يک سان است.به نظر من عمل بهتر از شعار است قشر تحصيلکرده اسماعيليه افغانستان بايد خود يک حرکت و جهش براي بدست گرفتن حقوق انساني و اجتماعي خودبکنند. در نامه قبلي به علت کمبود وقت نتوانستم از درد ، رنج و مشکلات مردم دردمند خود چيزي بنويسم من هميشه در بين مردم خود بودم روزگار تلخ و شيرين زنده گي را تجربه کردم از گرسنه گي، برهنه گي،تحقير ، توهين ،زجر ،در برابر کوه از تعصبات و کينه اما هيچگاه غصه و کينه به دل راه ندادم هميشه با مشکلات به خونسردي مبارزه کردم و هيچگاه خدا نخواسته به طرف مقابل خود با الفاظ و جملات نابجاو نا درست حمله نکردم .از اينکه من به اقوام مختلف اسماعيليه مانند عاشوري ها، ترکمني ها،بهسودي ها،و يا به قول خود شما خوجه ها يا هندو ها.......وغيره کورکورانه حمله نميکنم و چيزي در مورد ايشان نميگويم بدين معني نيست که خدانخواسته بر ضد قشر محروم و مظلوم حرف ميزنم يا درد،رنج و غم آنها را ناديده ميگيرم.ديگر اينکه ياد آور شده بودم که نبايد هتک حرمت به حيثيت و شخصيت کسي شود اين را نبايد شما بپنداريد که حرف من متوجه شما بوده همين طور امکان دارد که انها هم عليه شما چنين بگويند و بکنند.درست است که امام به طور کلي از اوضاع و احوال مردم و پيروان خودآگاه است اما اينکه در محله شما،در قريه شما ،در شهر شما،هر لحظه و هر زمان چه ميگذردو به قول خود شما چه پولهاي کلان از بودجه امام که به منظور کمک به مستضعفين و مستمندان در افغانستان سرازير ميشود حيف و ميل ميشود به باد فنا ميرود و مصرف مسائل شخصي استفاده جويان قرار ميگيرداين هارا به امام گذارش نميدهندپس لازم است که شما اين خدمت را براي مردم درد ديده انجام دهيد.اينجا است که نياز به يک پارچگي، وحدت و همدلي داريد پس منسجم باشد و متحد عمل نماييد، وقتيکه صحبت از همبستگي اسماعيليان افغانستان بميان مياورم منظورم اين است که يکدست و يک صدا فرياد بلند مظلومان را به گوش امام برسانيد . وقتي من ياد آور شدم که نتوانستم در موسسه مطالعات اسماعيلي در شهر لندن با يک اسماعيلي افغان روبرو شوم علت آن اين بود که متوجه شدم که طبقه روشنفکر و تحصيلکرده اسماعيليه در داخل کشور خود نتوانستند به جايگاه و مقام خود برسند تا از آن طريق آواي خودرا به گوش جهانيان برسانند.اين کافي نيست که دنياي اسماعيلي فقط وفقط بدانند که در اواخر قرن پنجم هجري به دعوت داعي بزرگ و حجت خراسان حکيم خرد و دانا ناصر خسرو عده اي در مناطق ياد شده افغانستان فعلي به مذهب اسماعيليه گرويدند (گل آن است که خود بويد نه آنکه عطار گويد )منظور فرهنگيان و روشنفکران اسماعيليه افغانستان خود بايد به ديگران خود شانرا وا نمود کنند تلاش نمايند ابتدا به صورت منطقي و اساسي بر مشکلات خود فايق آيند تا همانند ديگران به صورت يک جنبش فعال در بيايند و خودرا و هويت انساني و اسلامي خودرا مطرح نمايند.روزي هم در مرکز اسماعيلي(اسماعيلي سنتر) با يکي از مسوولين اين مرکز صحبت داشتم اومردي بود خوش کلام و خوش برخورد وقتي من سر صحبت از اسماعيليان افغانستان بميان آوردم که قبل از سال ۲۰۰۲ با کوه از مشکلات و همچنين در اکثر محافل عبادي مذهبي حتي در شهر هاي بزرگ در خفا و مورد تمسخر جاهلان قرار ميگرفتند در ابتدا با يک تعجب به حرفهايم گوش ميداد که گويا چه ميگوييد شما اصلا قابل باور نبود براي ايشان، خوب بگذريم . برادر عزيز و بزرگوارم آقاي هادي جان به نظر من عقده گرفتن، بغض،کينه و عداوت در برابر کسانيکه فکر ميکنيد حقوق بر حق شمارا غصب کرده چاره کار نيست اين هم به نظر من شائسته نيست که با الفاظ ناروا و نا درست عقده هاي دل را خالي کنيد وقتي که شما و بعضي از دوستان خود شانرا روشنفکر و تحصيلکرده و طرف مقابل خودرا بي سواد و نادان معرفي ميکنند پس فرق بين روشنفکر و تاريک انديش و بي سواد در کجا است ؟ نا کرده گناه اندرين جهان کيست بگو آن کيست که گناه نکردچون زيست بگو من بد کنم و تو بد مکافات دهي پس فرق ميان من و تو چيست بگو وقتيکه من ياد آوري از وحدت و يکپارچه گي جماعت اسماعيلي افغانستان ميکنم اين بدان معنا نيست که درد ،رنج و غم مردم را که هر ذره آنرا با گوشت و پوست خود لمس ميکنند نا ديده بگيرم و به نداي بر حق آنها کمتر بها بدهم . وقتيکه ميگويم نبايد بر ضد يکديگر قرار بگيريم نبايد بر همديگر تهمت ببنديم اين بدان معنا نيست که مظلوميت و محروميت مردم را ناديده بگيرم و بر عليه حق قرار بگيرم زمانيکه از جانب بعضي از دوستان عليه اقوام ديگر حرفهاي خارج از چوکات زده ميشود و هتک حرمت ميکنند درست همين حرف ها از جانب آنها نيز زده ميشود پس همين طور پيش برويم آيا به نظر شما عاقبت کار به کجا خواهد رسيد ؟ بهتر است در جستجو چاره کار شد چه بايد کرد؟ اگر در هر گوشه به صورت پراکنده داد و فرياد بکنيم که واي حق مارا بردند و خوردند حرف به هيچ جاي نخواهد رسيد ولي من اعتقاد به يک فضاي صفا و صميميت دارم که از راه هاي درست چاره کار را بايد جستجو کرد.اينطوري هم نگذاريد آتش نفاق و کينه نهالان آينده را بخشکاند و اميد را از بين ببرد. در جواب سوال اخير برادرم بزرگوارم عرض نمايم که کلمات (وحدت) و(طرفدار) هر کدام معاني خاص خودرا دارد اما جملات همچون (وحدت اسماعيليان) و (طرفداري اسماعيليان) در رديف هم قرار دارند فکر نميکنم که نا بجا گفته باشم معلوم دار است که وقتي دوستدار و طرفدار اسماعيليان افغانستان هستم طبعا خواهان وحدت اسماعيليان افغانستان نيز ميباشم تا از گزند بد خواهان در امان باشند، به خاطر روشن شدن برادرم بايد عرض بدارم که من يکي از فرزندان همان کشور که شمادر آن زنده گي ميکنيد هستم درست است که من در يکي از خانواده هاي نسبتا فقر در يکي از شهر هاي بزرگ افغانستان به دنيا آمدم و بزرگ شدم اما مظلوميت، محروميت و تعصب سيه دلان را با گوشت و پوست خود همانند ساير عزيزان که در لابلاي سنگها و کوه هاي سر به فلک هزاره جات زنده گي ميکنند لمس کردم و ميکنم و خودم را جز همان دسته محسوب ميکنم موفق و شادکام باشيد. م . ا . حازم ۳
بسم تعالی برادر محترم حقنظرصاحب! بامیدموفقیت های چشمگیرشماکه قشرجوان اسماعلیه را ازنعمت آگاهی برخوردارمینمایید.وهم اظهارسپاس بیکران ازحضورشماکه دردهای دل مردم راباسایت خویش مرحم گذارهستید. من مطالب شمارادایما تعقیب مینمایم و به نامه های ارسالی برادرانیکه حرفهای نهفته دردل های خویش دارندوکسی راهم ندارندکه باایشان درددلنماید ازطریق این شبکه میتوانند آنچه راکه دل تنگ شان دراعماق خویش محفوظ داشته بروی صفحه تحریراً ارسال وخوانندگان بدانندکه چه واقعیت های دربین اقوام مختلف اسماعیلیه افغانستان موجود است. من اصلاً حلقه شوم عاشوری هاراکه درراًس آن شاید کریم بخش عاشوری میباشد برداشت درست نکرده باشم که آیا همینطوراست یانه؟ کریم بخش عاشوری که قبلاً یک نجاربود وهیچ یک ازمدارس تعلیمی شاید حضورآنرادرخودنمینگرد و بعدازتحولات کشوراوبه خارج رفت و بحیث یک سیاستمداراسمعیلی سرازتشکیلات جدید درپهلوی هندویی بنام ظاهرلالانی بدرآورد و درهرخطابه خویش همان حرفهای تکراری ملاگونه که دنیامانند یک باغ است ومیوه های هررنگ داردایرادمینماید من درجماعتخانه جدید دریک سخنرانی اش اشتراک داشتم وباری دیگردرجماعت خانه پلخمری که هیچ یک نوآوری درطرزسخن گفتن شان وجودنداشت. ویک برادردیگراش بنام حسام الدین عاشوری که حتی مکتب رادرکشوربه اتمام نرسانیده ازجریان مکتب به اتحادشوروی سابق رفته درمکتب مسلکی یکسال تحصیل نموده وبعداً برادرکلانش سرسفید آنراازطریق هندوستان به کشورکانادابرده است.ودرکانادااومصروف قاچاق و تبادله اسعاربوده که فعلاً رئیس فوکس کانادا درافغانستان است شمایک باربالای دانش وتحصیل آن مکث کنید وبعد شایستگی شان درقرارگرفتن بالای همچو پست بزرگ. آیامطلب عاشوری ازین گروه است ویا شیربازحکیمی کریم مهری داکترمیرحسین داکترحسین علی وغیره جزهٌ ایشان اند. شیربازحکیمی که حالا با یک نفرمسلح دردفترقونسل میآید کدام یکی ازاراکین مذهبی باخودشخص مسلح رادردفترامام میآورند ازین معلوم میشودکه اوبیاری ....بالای اسماعلیان افغانستان حکومت میکند که اویک امریکایی است وبزورباداران خویش مذهب راانحصارکرده است.چنانچه بقول معروف خائن خائف است.ازگذشته او بایدمابدانیم که اودرشرکت کاکایش بحیث محاسب کارمیکرد و بعدازاغتنام فرصت پولهای کاکایش رابالارفت بمسکو گریخت درمسکوبه تجارت هیروئین پرداخت وصاحب پول انگفتی شد وازآنجا بکشورامریکارفت وبحیث یک سرمایدارخودرامعرفی نمودکه فعلاًشرکت مبایل روشن درانحصارشان قراردارد. وآیا یک شخص دزد گذشته خودرافراموش کرده است که حالا زمان امورمذهبی رادرافغانستان رهبری میکند پس ازاین امرچنین استباط میگرددکه قونسل ملی افغانستان محل تجمع دزدان میباشد شاید هم هستند یگان انسانهای معقول درمینان ایشان باشند ولی اکثریت افراد قونسل دارای کیس درنزددولت ومردم هستند یاازرجال استخباراتی اندیاازرجال دزدی. بااین امرچگونه مردم مابرای ایشان اطاعت کنند مردم بگذشته تاریک شان مینگرنندوتنفرمردم روزافزون میگردد. شیربازحکیمی یک شرکت ساعت فروشی دیگری بنام پری ماه درکابل دارد که مردم میگویند این شرکت بنام خانمش مسمی است.وکسی رادرراس شرکت خودگمارید که اسمش جواد ازقوم بهسود سمنگان میباشداوهم تحصیلات ابتدایی داردوکدام مکتب مشخص رابه اتمام نرسانیده است بزبان انگلیسی د رپاکستان بلدیت حاصل نموده است فعلاً موصوف بحیث رئیس فوکس افغانستان معرفی گردیده که جای بسا خجالت آوربرای عاشوری هااست دراین عصرمتمدن که اکثریت اولادهای اسماعیلیها ازنعمت تحصیل برخوردارهستند آنهارا رشدنداده و کسانی را برسریرمنصب ادارات امامتی مینشانندکه مثل خودشان مجهول الاوهیت وفاقدتحصیل باشند.اگرعاشوری هابه خاطریاداشتن موصوف وآشنایی آنرابازبان فرهنگی دلیل میآورند پس قاری های هستند که بینش ندارندولی ازحفظ قران مجییدویادیگرچیزمطالب بهرمنداند.تمام جامعه انگلیسی زبان باسوادنیستندولی زبان انگلیسی رایاددارندونمیشودکسی رابایادداشتن زبان فرهنگی وسن وسال خورد برسریرقدرت نشاند.چون ازسیاهسنگ وقولخویش به این اندازه باسواد سراغ نگردید بناًدوستان ما ازقوم آنطرف سالنگ کارگرفتندو نمیگذارندکه اسماعلییان دیگرمناطق هم دردفاترامامتی ویاجماعتی سهم فعال داشته باشند.عاشوری ها که ازجمله ذبده ترین و پرهیزگارترین اسماعلیان بعدازباداران خارجی خود خوجه هاخودرامیدانند بفرمان امام زمان ارج حرمت گذاشته وشعار شایسته سالاری رادربین اسماعلیان نافذ وجاری میسازند البته دربین قوم خویش.دم شان مردم کم فهم را به بهانه اینکه مکی ها مال واجبات امام رانمیرسانندند وخودآنراحیف ومیل مکردند میفربانند ولی این مردم بدبخت نمی پرسد مصرف یکماهه شما آقایون بلندترازده ساله مال ده یک مردم که مکی ها جمع آوری نموده وحیف ومیل میکردند آنها ازمردم رابه خزانه نمیرساندندولی اکنون ازخزانه امام بنام کاردربین مردم بغلان علیه کیهانیان به صدها هزاردالرامریکایی ربوده میشود وتوسط ضابط جمعه خان ودیگرهمکارانش بارها این ساماندهی صورت گرفته که سید منصورده هزاردالررادربغلان جهت ضدیت اسماعلیان باتشکیلات جدید پرداخته است شما باید دوبرابربرای ما پول بدهید تافتنه راخاموش کنیم و پول امام ازخزینه او باثردروغ بافی مصرف شراب و سایر اعمال ناشایست دیگرمیگردد.من ازبرادران ناآگاه اسمعلیی خواهشمندم شما یک بارکینه تعصوب راکنارگذاشته قلم وکاغذدردست بگیرید ومحاسبه نمایدکه آیا پول که توسط مکی های حیف میشد چقدربود وحالاچقدراست من فکرمیکنم که شما قاضی وجدان خودخواهید گشت و درخواهیدیافت که چرا این قوم به هیچ قیمت حاضر نیستند خودراکناربکشند وازبوت پاکی خوجه ها بدوربروند .....................................................................................بااحترام .پیمان ازمرکزافغانستان................
۴
باعرض سلام و یا علی مدد به پیشگاه تمام علاقمندان ومطالعه کننده گان سایت اسمعیلیان افغانستان! باعرض پوزش ازمحضردوستان عزیزمن میخواستم نکات چند راپیرامون نامه محترم حازم ازلندن تحریرنمایم.برادرمحترم تشکرازاینکه شمابانصایح نیک خود دریکپارچگی اسمعلیه گام ارزشمند میگذارید ولی یک سوال ازشما دارم علت کشیدگی دربین جماعت اسمعلیه فعلی درکشورماچیست؟ و مسبب این امر کی ها اند.همه حرفهای راکه پیرامون مذهب ما گفتید ویانقل وقول نموده اید بودند وهنوزهم ادامه دارند. درست است ما باید ماهیت مذهت خودرااز تارکی ها بروشنایی بیاوریم و چهراصلی واصیل آنرابه تمام جهانیان و خصوصاً کسانیکه کینه و عداوت ازگروه مذهبی ما بدل دارند بدانند که ماهم جزً جامعه انسانی اسلامی هستیم و به تحولات جهان به دیده دموکراسی ومتمدنتر مینگریم. مذهب اسمعلیه به تازگی و دراوایل سال 2002 میلادی درافغانستان نیامده است این مذهب با اقدامت تاریخی اضافتر از 1000سال درکوه پایه های بدخشان بغلان کندز تخارستان بامیان هرات وپروان موجودبوده و همچون مروارید دردل دریا ازدهشت طوفانها در زیر ریگ آرام گماریده است . طورمثال اگرشما به سفرنامه شرقی ناصرخسرو حجت خراسان سرمی خوردید یگانه امرعجیت که برای آن بزرگوار پیش شدهمانا استقبال گرم مردم دوطرف مرزجیحون (آمو)بود ودرآن تاریخ ذکرگردیده است که مردم این سرزمین قبل ازآنکه حضرت ناصرخسرو بدعوت خویش آغاز نماید گرویدگان مذهب اسمعلیه بوده اند و بعداً مردم این سرزمین ازوجود گرانبهای آن حضرت استفاده نموده وازکتابها وآثارآن درارتقای سطح دانش شان افزوده اند. ویکی از سنن نیک مردم آن خطه نگهداری رسوم وعتعنات پسندیده آنها ودعوت ها دربین مردم از یکدیگر شب زنده داری و خواندن کتابهای مذهبی و آگاه ساختن قشرجوان نوبالغ و کهن سالان از طریق و مذهب بود که این رسم درمیان مردم تاعصرجدید ادمه داشت ویکی ازجمله رسوم وعنعنات پسندیده مردم بود که ازطرف تشکیلات جدید ازبین رفت .وهزاران مثال زنده دیگرهستند که نمیتوانم بخاطرکمی وقت ازآنها یاد نمایم. یکسوال دراینجا پیدامی شود که آیا اینهمه قدامت تاریخی اسمعلیه درافغانستان که داشته کسانی بوده اند که این مذهب راازگزند روزگار و جبرهای تاریخ درامان داشته و رهبری نمایند و نگذاشته که دست های دیگردربین این حلقه مزاحمت ایجاد نمایند . آیااین انصاف است که باهمه مشکلات و جبر تاریخ که این مردم ها کشیدند آنها را فعلاً بنام دشمنان اسمعلیه ومخالف امام قلمداد نماییند؟ من سال گذشته ازطریق دفتر مسافرت به بدخشان داشتم ومنحیث یک اسمعلیه دربین جماعت کنجکاوی میکردم وبرایم جالب بودکه بدانم درآن سرزمین چه میگذرد زمانیکه واقف گردیدم شخصی بنام غلام پنجوانی درآن محل آمده و با مردم آن محل ملاقات دارد من هم دریکی از این محافل اشتراک ورزیدم و بعد ازختم آن اقای پنجوانی با زبان انگلیسی می پرسد ازترجمان خویش که فلان مکی که اوهم درمحفل اشتراک داشت ضد امام تبلغات مینماید. ترجمان ازایشان سوال کرد که این حرفها وشا یعه پردازی را که میکند؟ اوابرازنظر نکرد ولی ازاین معلوم میشد که ایشان برای خفه کردن دست اندکاران قبلی اسمعلیان برای قدرت دایمی خود درافغانستان آمده اند. درحالیکه ازهمان مکی یادشده پدر و پدربزگ اش بخاطرجرم رهبری ومکی اسمعلیان بدخشان در دوطرف دریا آمو بقتل گاه کمونستان شوروی اعدام گردیدند وخودش نیزباتمام قدرت درمقابل فشارهای گوناگون مقاومت نمود واین سلسله را پایدارنگهداری میکرد.(ترجمان غلام پنجوانی) این همه حوادث درکشورماباعث میشود تااسمعلیان افغانستان به گروهای مختلف تقسیم بندی مرزنماییندوعنعنه افغانی مبارزه علیه فرهنگییان غربی را آغازنماییند و حق مشروح شان می باشد. سوال ازکسانیکه نوشته هایم رامیخوانند درطول 25سال جنگ ودرگیری ووحشت درافغانستان این آقایان کجابودندکه آنها درمتمدینترین کشورهادرفضای صلح زندگی مینمودند واین ما بودیم که سوختیم و ساختیم . زمانیکه آرامی نسبی درافغانستا ن حکمفرما گردید شتابان آمدند ولقمه نان ماراازدست ماگرفتند وبنام اکسپرت درمقام های والای قرارگرفتند درپهلوی باداران غربی خود. هرتحصیل کرده افغانی که دروطن خود هزاران قسم جبرتاریخ راکشیده ویابکشورهای همسایه پاکستان وایران رنج مهاجرت راکشیده ازحقوق ناچیزبرخورداراست ولی کسانیکه ازامریکا و کانادا بغیر از مزدوری دیگرکدام وظیفه نداشته اندآمده بنامها اکسپرت ازحقوق بلندتر از8000دالرامریکایی درماه برخورداربوده که درآنکشور این معاش رادرخواب هم نمیتوان تجسس میکردند. وهزاران حرف ناگفته دیگرباعث می شود که ما عقده مند درمقابل یکدیگرشویم واگرماراهم منحیث تحصیل کرده های افغانی درپستهای مذهبی مشارکت دهند و تقسیم قدرت مذهبی باساس شایسته سالاری صورت گیرد ه هیچ اسمعلیه حرف گفت را نخواهد داشت بقول معروف (دود خانه را روزن میداند). هادی از شهر بامیان
+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 4:0 توسط l
|
مباحثات
۱ 1. چرا در کابینه جدید آقای کرزی حضور اسماعیلیان افغان از نظر انداخته شده است. 2. چرا نمایندگی هزاره های اسماعیلی در ادارات امامتی در داخل و خارج افغانستان با معیار های جعلی و مخالف پلان و نیت های امام حاضر صورت میگیرد. شرایط مباحثه: احترام به نظر و کرامت انسانی خواننده ، جلوگیری از تجاوز لظفی به ابراز کننده های نظر و رعایت عفت کلام و قلم . خواننده ها می توانند از نام های مستعار نیز استفاده نمایند ، اگر خواننده بخواهد که نام اصلی اش را به ما بفرستند، عدم افشای آن تضمین میگردد. حقنظر خواننده های عزیز ، چندی قبل دو موضوع را به قضاوت دوستان واگذار شدیم که شماری از خواننده های (اسماعیلیان افغانستان) نظرات شان را فرستاده اند و ارسال نامه ها در این باره ادامه دارد. بخاطر آسانی کار از مقدمه چینی های نامه ها که وقت زیاد را میگیرد ، صرف نظر کرده و موضوع را از اصل متن پاسخ ها و نظریات آغاز می کنیم. از دوستان عذری خواهی می کنیم که متن مکمل نامه های شان را نشر نکرده ایم. اکنون به ترتیب نوبت دیدگاه های خواننده ها را بنام خود شان نشر می کنیم: محترم نوروز : افراد اسماعیلی نمی تواند مانند گروه های دیگر موجود باشند و جمعی عمل کنند. مثال اهل تسنن که قرن ها بالای مذاهب دیگران حاکمیت نموده اند ، می توانند به راه های مختلف مذاهب دیگر را دور نموده و بنام اقلیت و اکثریت ، سلطه مذهبی شان را بالای همه مردم عملی کنند. آنها می توانند به صفت ، اکثریت مذهبی ، گروه های جنگی و سیاسی و راه دیگر ظاهر شوند و قدرت دولتی را غصب نمایند. بخش اثناعشری تشیع هم بنام مذهب شیعه باید یک پای شریک باشد ، قدرت بدستان سنی مذهب هم مجبور هستند که به شکل تقلبی و یا جعلی قسمت کوچک قدرت را به آنها واگذار شوند. زیرا شیعیان اثناعشری به مراتب دارای بیداری سیاسی و مذهبی نسبت به اسماعلیی ها هستند. برعکس پیروان اسماعیلیه در افغانستان تا اکنون از بیداری لازم سیاسی محروم بوده ، عملی جمعی ندارند ، بشکل متفرق عمل می کنند. چنانچه در تقسیم چوکی ها به حساب مذهبی و فرقوی تقسیم کننده ها هیچ آگاهی نداشتند که به اسماعیلیان هم اگر وزارت نرسد ، ریاستی را بدهند. در باره موضوع دوم که نمایندگی بخش هزاره در ادارات امام تقلبی و با دست اندازی تعیین میگردد ، نظر من این است که تحصیلداران بخش هزاره نمی توانند این رسالت شان را انجام بدهند ، از یک طرف از جانب مردم شان که در شقاق بسر می برند ، از آنها حمایت نمی کنند ، و هم خود آنها متفرق و قرار متل ازبکی (هر کله و بیر خیال) هستند. آقای مراد: به فکر من طرح این سوال که از راه مذهب باید صاحب چوکی شویم نادرست است. جواب سوال دوم اینست که کار در ادارات امام قرار لازمدید می باشد ، گلوپاره کردن در این باره بی فایده است. جناب دوشيچی : دلیل نبودن اسماعیلی ها در کابینه کرزی روشن است. خوجه های اسماعیلی که با حلقه کرزی رابطه قایم کرده ، توانسته است ، راه اسماعیلی ها را مسدود کنند. زیرا هرگاه اسماعیلیان به قدرت شریک شوند ، در انکشاف و آزادی مردم شان کار خواهند کرد. در آنصورت مافیای خوجه نمی توانند پلان های مالی شان را بدون درد سر در افغانستان عملی کنند. آنها هرگز نمی خواهند که در پلان های مالی برای شان رقیب پیدا کنند. خوجه ها همین اکنون مصروف ساختن کارمندان وابسته از افراد کم سواد و بی خصلت هستند. آنها تحصیلکرده های افغان را از ادرات امام دور می سازند. علت اساسی نبودن اسماعیلیان در کابینه کرزی اینست که خوجه ها تحصیلکرده های اسماعیلی را در محاصره قرار داده اند. اگر نه ، امام حاضر 75 ملیون دالر را به حکومت افغانستان کمک کرد و دونیم ملیون دالر را تنها به لویه جرگه مساعدت نمود . آیا مریدان وی حق چوکی یک وزارت را در مملکت خود شان ندارد؟ خوجه ها حتی به افراد وابسته و جاسوس افغان هم که به آنها وفا دارند این فرصت را نمی دهد که به حکومت شریک شوند. مسله دوم این طور است که در قدم اول مقصر تحصیلکرده های اسماعیلی و جامعه هزاره اسماعیله است. جامعه اسماعیلی هزاره به عاشوری ، منصوری و کیانی و غیره تقسیم شده اند که هر کدام در ریشه کن ساختن یکدیگر شان کار می کنند. غصب ادارات امام از جانب خانواده عاشوری از اشتباهات تاریخی این جامعه بوده و منبع نفاق و تفرقه در میان اسماعیلی های افغان می باشد. این موضوع را با یک مثال از تاریخ جنگ داخلی افغانستان استدلال می نمایم. ظلم چند صد ساله حکومت های خاندانی از یک قوم ، شرایط اتحاد همه اقوام دیگر کاملا آماده نموده بود. کشور های غربی ملتفت شدند که حکومت های تحت الحمایه خاندانی تاب مقاومت در مقابل اقوام دیگر را از دست داده است. آنها چیزی را بنام جهاد وا شخاصی را بنام مسعود و غیره زیر تربیه گرفتند و در جنگ های کابل این اتحاد را به شدیدترین نفرت تبدیل کردند. بعدا طالب را گسل داشتند که آثار و بقایای آنرا پاک کند. مسله اسماعیلیه نیز چنین است. خانواده عاشوری در مهمترین نقطه تاریخ اسماعیلیه افغانستان نقش شورای نظار را بازی کرد. با مناقشات کاملا پلان شده دست مردم را به یخن امام اندختند که طراح این مفکوره ها خوجه ها و اجرا کننده های آن مافیای عاشوری بود. بعد از این شوک و ضربه فنی اسماعیلیان افغان دچار از همپاشی شد و در تنیجه جامعه هزاره اسماعیلی بدنام گردیده نامساعد و مضر معرفی گردید. بعدا خوجه ها واپس به خاندان بازی شروع کردند و اصالت قوم یعنی خود شان و خانواده را دوبار احیا نمودند. تفاوت اسماعیلی های بدخشان و جامعه هزاره در آنست که بدخشانی ها با وجود اقلیت بودن شان، با هم متفقند. علت دیگر اتفاق آنها اینست که خوجه ، اسماعیلیان بدخشان افغانستان را زیادتر جانب بدخشان تاجکستان سوق میدهند . اکثر روشنفکران بدخشان افغانستان خود را به اسماعیلی های تاجکستان نزدیکتر میدانند، تا با هزاره ها. آنها هنگام صحبت هم مذهبان اسماعیلی شان را (هزاره ها) خطاب می کنند ، تا اسماعیلی. موفقیت بدخشانی های دو طرف سرحد در آن است که همه آنها در سابق به هر گروه سیاسی و فرقه یی تعلق داشتند ، از طرف یکدیگر شان تاپه های رنگارنگ چسپانیده نمی شود. مگر در جامعه هزاره کسی در سال های دوره تره کی ، کارمل و نجیب ماموریت کرده اند ، حتمی مهر کمونیست ، خلقی و پرچمی را می زنند و اگر به شوروی و حتی روسیه و تاجکستان تحصیل کرده باشند ، تاپه عضویت کا جی بی بر پیشانی آنها زده می شود. در تاجکستان بدخشان عضو کمیته مرکزی حزب کمونیست به آسانی می تواند به مقامات ادارات امامتی برسند. علت دیگر خوشنامی بدخشانی های اسماعیلی اقدامات فرهنگی و هنری اهل هنر تاجکستان است که با اجرای کنسرت ها در مناطق و کشور های اسماعیلیه نیشن برتری شان را به اثبات رسانیدند. در این اواخر توجه پلان های امامتی از افغانستان بسوی تاجکستان سوق داده می شود. روشن است که کادر ساحات بدخشان ارزش بیشتر پیدا می کند ، تا در آینده نمایندگی جامعه افغان را در ادارات امام پر کنند. خواننده گرامی شغنی: فقط به سوال دوم پاسخ می گویم. هزاره ها سه تحصیلکرده تا سطح دوکتورا دارند که یکی غلام خوجه ها ست ، دومی وابسته به خاندان کیانی و سومی مخالف سرسخت هردو. هرگاه دانشمندان این جامعه نتوانند حد اقل با یکدیگر شان همصحبت شوند، از عوام چه گله . بهتر منتظر باشید تا آماده شوید.مثال های زیاد دارم به بحث های بعدی میگذارم. و عالیجناب سید شاه: با حیف و افسوس یادآور می شوم که ظلم و محرومیت جامعه هزاره ما را سنت شکن ، ناسازگار و حتی بعضی اوقات تخریبگر بار آورده است. بسیاری از فعالین ما قبل از آنکه مزه نو را بچشند ، کهنه را بی رحمانه تخریب می نمایند. بیایید قبل از تخریب کهنه ، نو و کهنه را یکجا ساخته و از هردو به فایده مردم خود استفاده کنیم. تا نو ، نو بودنش را به اثبات نرساند ، به تخریب کهنه عجله نکیم. اکثر روشنفکران ما در افغانستان همه نیروی شان را فقط با درهم شکستن خلاصه می کندد. چیزی نو را به جامعه پیشکش نمی کنند. تا وقتیکه حوصله گذشت ، عفو نداشته باشیم ، نه به کابینه حکومت شریک هسبیم و نه به ادارات امامتی. سه خواننده گرامی ما از کانادا نظریات شان را با مثال های روشن از اشتباهات در تجلیل هزاره ناصر خسرو ، مشکلات آموزش زبان دری به اطفال مهاجر ، تدویر کورس اداره و منجمنت ادارات امامتی در تورنتوی کانادا و مسایل دیگر فرستاده اند که در اینده نشد خواهند شد. ۲ محروم ساختن اسماعیلی ها از عضویت در پارلمان افغانستان (علی موجی به امور سیاسی افغانستان مداخله می کند ، او به اثر کوشش زیاد نام دو نفر اسماعیلی را از نامنویس نامزد های سناتوران انتصابی حذف کرد که یکی از آنها سید ناصر نادری و دومی یکی از روشنفکران بود. علی موجی که خود را گرداننده همه امور اسماعیلیه افغانستان میداند ، از حضور اسماعیلیان افغانستان و بخصوص روشنفکران اسماعیلی به تشویش است. او با استفاده جویی از نام و شهرت جهانی امام حاضر با دولت افغانستان روابط مستقیم قایم کرده است. موجی که سرمایه داران قوم خوجه در عقب آن قرار دارد ، پلان های دراز مدت مالی را در افغانستان در نظر گرفته اند. آنها در اجرای پلان های بزرگ اقتصادی شان به اسماعیلی های افغان ضرورت ندارند. حتی اسماعیلی ها را برای شان درد سر میدانند. زیرا این اقدامات مالی زیر نام مذهب و امام انجام می شود و روشنفکران اسماعیلی با آنها در جدل قرار می گیرند. علت دیگر محروم ساختن روشنفکران اسماعیلی اینست که حضور آنها در قدرت دولتی در انکشاف فرهنگی مردم اسماعیلیه موثر تمام می شود و باعث رشد آنها میگردد. ولی خوجه ها به اسماعیلیه انکشاف یافته و آگاه ضرورت ندارند. آنها به فکر و مغز اسماعلیه به نظر بد می بینند و فقط با نیروی فزیکی اسماعیلی و به کمیت علاقه مند هستند نه به کیفیت . به کمیت به خاطری ضرورت دارند که به رئیس جمهور بگویند که میلیون ها طرفدار رای دهنده دارد . رای دهنده های که فقط کار می کنند و چوکی و مقام نمی خواهند. به همین دلیل علی موجی به افغانستان مسافرت کرده و نام دو اسماعیلی را از لست کاندیدان سناتور های انتصابی حذف کرد. او فکر می کند که کار خوبی را انجام داده ، در حقیقت موجی مخالف با آرزو و امیال امام حاضر کار کرده و روشنفکران را در مقابل خود در مقابله فراخوانده است. او کارش را انجام داد ولی پیامد های خطر ناک آن به اسماعیلی های افغان و اسماعیلیه در کل وارد خواهد شد. براستی که بخاطر نفع مالی مداخله به امور کشور دیگر و محروم ساختن قشر روشنفکر اسماعیلی از سهمگیری در امور سیاسی کشور شان از جمله قبیح ترین خشونت و دشمنی است که نباید پوشیده باقی بماند.) اگر کسی استدلال می کند که موجی در چنین مقام عالی قرار دارد که نباید افشا شود ، این استدلال نادرست است ، زیرا پیامد مداخله موجی در امور سیاسی جامعه دیگر آنهم به شیوه تخریبگر و منفی متوجه طریقه اسماعیلیه بوده و بدنامی آن بیشتر از همه دامنگیر اسماعیلی های افغانستان خواهد بود.
۳
مباحثه در باب محروم ساختن اسماعیلی ها از عضویت در پارلمان افغانستان (علی موجی به امور سیاسی افغانستان مداخله می کند ، او به اثر کوشش زیاد نام دو نفر اسماعیلی را از نامنویس نامزد های سناتوران انتصابی حذف کرد که یکی از آنها سید ناصر نادری و دومی یکی از روشنفکران بود. علی موجی که خود را گرداننده همه امور اسماعیلیه افغانستان میداند ، از حضور اسماعیلیان افغانستان و بخصوص روشنفکران اسماعیلی به تشویش است. او با استفاده جویی از نام و شهرت جهانی امام حاضر با دولت افغانستان روابط مستقیم قایم کرده است. موجی که سرمایه داران قوم خوجه در عقب آن قرار دارد ، پلان های دراز مدت مالی را در افغانستان در نظر گرفته اند. آنها در اجرای پلان های بزرگ اقتصادی شان به اسماعیلی های افغان ضرورت ندارند. حتی اسماعیلی ها را برای شان درد سر میدانند. زیرا این اقدامات مالی زیر نام مذهب و امام انجام می شود و روشنفکران اسماعیلی با آنها در جدل قرار می گیرند. علت دیگر محروم ساختن روشنفکران اسماعیلی اینست که حضور آنها در قدرت دولتی در انکشاف فرهنگی مردم اسماعیلیه موثر تمام می شود و باعث رشد آنها میگردد. ولی خوجه ها به اسماعیلیه انکشاف یافته و آکاه ضرورت ندارد. آنها به فکر و مغز اسماعلیه به نظر بد و فقط با نیروی فزیکی اسماعیلی و به کمیت سروکار دارند نه به کیفیت . به کمیت به خاطری ضرورت دارد که به رئیس جمهور بگوید که میلیون ها طرفدار رای دهنده دارد . رای دهنده های که فقط کار می کنند و چوکی و مقام نمی خواهند. به همین دلیل ها که علی موجی به افغانستان مسافرت کرده و نام دو اسماعلی را از لست کاندید سناتور های انتصابی حذف کرد. او فکر می کند که کار خوبی را انجام داده ، در حقیقت موجی مخالف با آرزو و امیال امام حاضر کار کرده و روشنفکران را در مقابل خود در مقابله فراخوانده است. او کارش را انجام داد ولی آن پیامد های خطر ناک را به اسماعیلی های افغان و اسماعیلیه در کل وارد خواهد شد. براستی که بخاطر نفع مالی مداخله به امور کشور دیگر و محروم ساختن قشر روشنفکر اسماعیلی از سهمگیری در امور سیاسی کشور شان از جمله قبیح ترین خشونت دشمنی است که نباید پوشیده باقی بماند. ) دوشیچی
۴
چرا بدخشان به منبع تشنج و خشونت برای ادارات اسماعیلی تبدیل شده است؟ از آغاز کار ادارات امامتی اسماعیلی در افغانستان بدخشان از یکطرف مورد توجه خاص خوجه ها ی اسماعیلی قرار دارد و از طرف دیگر به بزرگترین منبع تشنج و خشونت برای این ادارات تبدیل شده است. مثلا : - دعوت افراد سنی به مذهب اسماعیلیه و خشونت گروه های مذهبی با مسوولین این ادارات - خریداری رای مردم به نفع کرزی در انتخابات ریاست جمهوری که با خشونت گروه های جهادی و تنظیمی روبرو شد. - حمله مردم سنی مذهب بدخشان بالای دفتر و ادارات و به آتش کشیدن آنها. این واقعه وقتی رخ داد که مسوولین این اداره در تجاوز جنسی با یک دختر متهم گردیدند. - حمله سک غلام پنجوانی سر مشاور یا فرد درجه یک اداره امام در بدخشان بالای دختر تاجکستانی که از خاروق به فیض آباد آمده بود. - سرقت سنگ لوح مزار حکیم ناصر خسرو بلخی از یمگان بدخشان - سرقت بودجه ولایتی اداره امام از جانب کارمندان و محافظین آن - اتهام تبلیع آیین مسیحیت در بدخشان که گویا مسوولین این ادارات در بدخشان دین عیسوی را تبلیغ می نماید. چرا این ماجرا ها تنها در بدخشان است. نظر تان چیست؟
اخبار: شهزاده کريم آقاخان رهبر اسماعيليه هاي جهان عصر امروز وارد کابل گرديد . دو مليون و هفتصد و پنجاه هزار دالر آمريکايی اختلاس توسط شرکت روشن
پنج شنبه 3 مه 2007 اشاره: آنچه در ادامه می آيد، يک مورد از اختلاس و سوء استفاده در شرکت مخابراتی روشن می باشد که در گزارش سال 1384 رياست عمومی مستقل مبارزه با ارتشا و فساد اداری به رييس جمهور کرزی به آن اشاره شده است. اين گزارش متاسفانه در اختيار رسانه ها قرار نگرفته و کابل پرس برای نخستين بار آن را بدون کم و کاست در اختيار افکار عمومی قرار می دهد. کابل پرس معتقد است که افشای چنين اسنادی جرم نبوده و بلکه حق مسلم مردم می باشد. برای موارد اختلاس به گزارش اين رياست، در کابل پرس بخش جداگانه ای باز شده که ما به مرور آن را نشر می کنيم. جلالتمآب محترم رييس جمهور، جمهوری اسلامی افغانستان! در وزارت مخابرات: سال 1384 در حدود (500000) پنجصد هزار سيم کارت باالوسيله کمپنی روشن به قيمت فی سيم کارت مبلغ (2750000$) دو مليون و هفتصد و پنجاه هزار دالر آمريکايی را نشان می ذهذ، از دارايی اين ملت مظلوم به نفع خويش سوء استفاده نموده، ارقام دقيق فروش سيم کارت توسط هيات محترم تحقيق و تثبيت خواهد گرديد.
سلام جناب آقای حقنظر صاحب! درلطف والطاف احدیت امام زمان مصئون ازکلیه حوادثات بوده باشید.موضوع راکه پیش کش میکنم اینکه درولسوالی سرخ وپارسا ولایت پروان مقیم لولنج دفتر آقاخان فوندیشن یکباردیگرمورداماج غارت دزدان قراگرفت که تقریباً 50000$ امریکائی بدفتر خساره رسیده ودفتر درمدت اضافتراز 20روز بند بوده وکارمندان آن درخانه های خود درمرخصی سپری نمودند که سوال دراین جااست آیا کسی ازداخل دفتر باایشان دست داشته است که این عمل انجام بگیرد ویا خیر چراکه اموال دفترراباخود بایک موتر هایلکس برده وبعد موتر مذکورر ادر چهارده غوربند بدریا می اندازند.این ازضعف رهبری وانتخاب کارمندان نالایق وکم تجربه خارجی است که چنین ثمررادرقبال دارد وسوختن دفتر بدخشان هم اشتباه مصئول دفتر بنام فرمان علی بود واین بار ذلفقارحیدر هندی دسته گل را به آب داده است. چرغک اول حوت ۱۳۸۵ - دفتر ساحوى بنياد انکشافى آغاخان در پى تظاهرات يکعده علماء و مردم در ولسوالى کران و منجان ولايت بدخشان به اتهام تبليغ مسيحيت مسدود شد. اما دفتر آغا خان هرگونه دست داشتن در تبليغ عيسويت را رد ميکند. سایت پیمان ملی
+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 4:0 توسط l
|
بشناسید ، بدانید و بیاموزید شاعران اسماعیلی نویسنده ها و پژوهشگران و دانشمندان ژورنالیستان ، روزنامه نگاران انجنیران ، دوکتوران و متخصصین روحانیون ، علما و فضلا هنرمندان ، آوازخوانان و موسیقیدانان نظامیان ، قهرمانان و شهدا تاجران ، اهل کسب و فن از همه خواننده های عزیز خواهشمندیم که در معرفی شخصیت های اسماعیلی با ما همکاری کنند.
نویسنده ها و پژوهشگران
1. داکتر حفیظ الله عمادی 2. داکتر ثنا نیکپی 3. یعقوب یسنا 4. شمشاد اسکاری و « یا» زیمیرو اسکاری 5. دوشی چی 6. دوشیچی 7. راد مرد اسکاري. 8. صوفيا اسکاري 9. سپیده- صبح 10. توفیق نبرد 11. اسکاری از دره
نیک پی 12. ر- م، شمشاد 13. ت- د. از شهر کابل 14. ع . حقیقت 15. وطن پور 16. رستاخیز 17. صيقل 18. نبرد – اسکاري 19. دوشی پور 20. آزاد 21. حق نظر
ژورنالیستان ، روزنامه نگاران
۱. سلطان علی شنبلی موسس و مدیر مسوول اندیشه نو ۲. ثنا نیکپی سردبیر ماهنامه ندا در روسیه ، موسس و اولین مدیر مسوول اندیشه نو ۳. یعقوب یسنا ، مدیر مسوول ارمغان آزادی ۴. علی بیگ سالک مدیر مسوول ماهنامه نور ۵. قدم علی نیکپی ، خبرنگار و طنز نویس ۶. حسام الدین نیکزاد ، صاحب امتیاز ارمغان آزادی ۷. صدیق دانش ۸. احمد خان دوکتوران، انجنیران و متخصصین
با تشکر ازآقای نجیب الله جویا لیست تحصیلکرده های اسماعیلی به سویه لیسانس را از وبلاگ (نیکپیان) اقتباس کردم.
رشته طب
1- داکتر امام نظر ، رشته طب 2- داکتر همراه خان........ 3- داکتر غلام الدین 4- داکتر احمد علی 5- داکتر بشیر 6- داکترسمیع الله 7- داکتر ضیاء نیکزاد 8- داکتر فریدون 9- داکتر سلیم 10- داکتر لیلا 11- انجینر غلام قادر سخی زاده 12- انجینر عبدالجلیل 13- انجینر دلجم 14- انجینر امام نظر 15- انجینرعبدالصبور 16- انجینرعبدالبصیر لیسانسه در رشته حقوق 17 امرالله ، رشته حقوق 18- محمدهاشم 19- محمد حضور 20- نجیب الله جویا 21- محمد داد 22- عبدالرازق 23- حسام الدین نیکزاد 24- صاحب نظر اقتصاد دانان نیکپی: 25- طاهر خان فارغ اقتصاد 26- قمبر علی ... اقتصاد 27- عبدالخالق رسولی 28- عبدالخالق اندیشه 29- سرفراز نیازی 30- عبدالجلیل 31- عبدالبسیار 32- عبدالنظیف 33- عبدالباقیر ...... تحصیلکرده های نیکپی در رشته زراعت 34- ضرب علی اندوال 35- عبدالستار 36- کریم خان 37- غلام نبی فارغان ادبیات 38- خواجه احمد 39- قدم علی خان 40- محمد یعقوب 41- عبدالمجید 42- حسن علی خان ..... فارغین حربی پوهنتون ونظامیان 43- محمد حیدر خان 44- غلام سخی خان 45- امیرشاه خان 46- غلام ناصر خان 47- علی نظر خان 48- طاهر خان 49- امرعلی خان 50- عبدل خان وغیره .......................... از دوستان که نام شان نیست با فراموش شده معذرت ما را قبول نمایند؟
برادر عزیز قمبر زارع سلام ضرب المثل قدیمی است که می گویند: (قدر زر را زرگر میداند). خدا را شکر که تحصیلکرده های مانند شما را داریم که در باره همردیفان و همکاران خود نیز میندیشند. قابل یاد آوری میدانم که محترم قمبر زارع مصروف پژوهش دپلوم ماستری شان در جاپان است که بعد از دفاع در ردیف تحصیلکرده های فعال جامعه ما قرار خواهد گرفت.
این هم لیست تحصیلگرده های اسماعیلی در نامه ارسالی جناب قمبر علی زارع .
در رشته امور سیاسی: محمد هاشم نیکپی صاحب نظر سنگین استاد دانشگاه نجیب تااه جویا محمد داد دوست خلیل الله ... عید الله دور اندیش خال نظر محمد رازق
لیسانسه در رشته طب: داکتر احمد علی جوان داکتر غلام الدین دلاور داکتر شیر علی داکتر سمیع نیازی داکتر احمد ضیا نیکزاد داکتر سلیم نیکپی داکتر گلنظر اشرفی داکتر امام نظر مراد داکتر عظیم داکتر سیف الدین همت داکتر دوستیار دوست داکتر شقاهد دوست داکتر لیلی آزاد داکتر امیر الدین اشرفی داکتر ذوالفقار اشرفی
در رشته اقتصاد: عبدلباقر موج محمد نظیف عبدلخالق... عبدالخاق رسولی قیس نثار عبدالجلیل بسیار سرفراز نیازی شمس الدین شمس استاد دانشگاه
در رشته ادبیات: بسم الله عطاش استاد دانشگاه جانباز جمعه الدین سنجر بهمن نصیر الدین صفدری نجیب الله قیوم استاد دانشگاه سید جان ... استاد دانشگاه صاحب داد رسولی عبدلبسیر بختیار صفا الدین سنایی میر علم مرادی غلام نظر بدر الدین نجیم بابه خان محمد آصف ظفر بیگ سلطان علی کمپرک
روحانیون ، علما و فضلا
۱. شیخ غلام علی ۲. هنرمندان و آوازخوانان ۱. فردین فریاد ۲. شاه عوض ۳. نصیر احمد ایام ۴. سحرگل حقیار ۵.
نظامیان و افسران
۱. جنرال حیدر خان ۲. جنرال محمد طاهر ۳. جنرال عبدال احمد ۴.جنرال لطفا تکمیل کنید!
تاجران ، اهل کسب و فن
+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 3:46 توسط l
|
|
درباره وبلاگ  این وبلاگ در اکتوبر 1381 اول در پرشین بلاگ بوجود آمد و در سال 1386 به بلاگفا انتقال داده شد
|
